Rekolekcje ze Św. Alfonsem Liguori

Śmierćpoczątek podróży nad wszystkie podróże. Pod takim tytułem kolejnych siedem niewiast odprawiło swoje rekolekcje na Ryniasie.

Nasi przodkowie śpiewali: „Od nagłej i niespodziewanej śmierci zachowaj nas, Panie!” – gdyż cenili sobie śmierć przychodzącą powoli, sączącą się kroplami, jako że taka daje człowiekowi czas na przygotowanie się do ostatecznego przejścia na drugą stronę.

Czerpiąc z mądrości przodków i myśli Doktora Kościoła, św. Alfonsa Liguorii, uczestniczki rekolekcji starali się znaleźć światło i drogę w tym życiu prowadzącą tak, aby moment śmierci nikogo nie przerażał, ale był zwieńczeniem dobrego i pięknego życia.

Święty Alfons powiada, że wystarczy nam w życiu prosić o dwie łaski: o łaskę wytrwałościmiłości ku Bogu, gdyż te dwie łaski są nam najbardziej konieczne do dobrej śmierci i osiągnięcia zbawienia.

Św. Franciszek Salezy mówi, że łaska miłości ku Bogu zawiera wszystkie inne łaski, gdyż je za sobą pociąga. Przyszły mi wraz z nią wszystkie dobra (Mdr 7, 11).

Kto kocha Boga, jest: pokorny, czysty, posłuszny, umartwiony; jednym słowem, ma wszystkie cnoty. „Kochaj Boga i czyń, co chcesz”, mówił św. Augustyn z Hippony; tak jest, bo ten, kto Boga kocha, będzie unikał wszystkiego, co Mu się nie podoba, i nie będzie prosił o nic innego niż o to, aby we wszystkim Mu odpowiadać.

Druga ze wspomnianych łask, łaska wytrwałości, umożliwia nam osiągnięcie korony życia wiecznego. Św. Bernard z Clairvaux powiedział, że niebo obiecane jest tym, którzy zaczynają żyć dobrze, ale dostają się do niego tylko wytrwali: „Nagrodę obiecuje się zaczynającym, a daje wytrwałym”.

Oto wg św. Alfonsa sekret dobrego przygotowania się do śmierci. Śmierci, która jest bramą do życia wiecznego.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *